Showing posts with label சிறுகதை. Show all posts
Showing posts with label சிறுகதை. Show all posts

Sunday, November 27, 2022

பொம்மைகளின் உரையாடல் பற்றி கிறிஸ்டி

 



அன்புள்ள அஷோக் சார்,
 
பொம்மைகளின் உரையாடல்களிலிருந்து ஒன்றுமட்டும் நன்றாகத் தெரிகிறது. நம் நாட்டின் கலாச்சாரம் பண்பாட்டில் எந்தளவு தெய்வ நம்பிக்கை ஊடுருவி உள்ளது என.  தெய்வ நம்பிக்கை கொண்டுதான் இந்த பூலோகவாசிகளை நல்வழிப்படுத்தமுடியும் என முன்னோர்கள் நினைத்ததால்தான் கடவுள் மதம்  என்கிற கலாச்சாரத்தைக் கொண்டுவந்தார்கள். ஆனால் காலம் போகப்போக மனிதன் அந்த தெய்வ நம்பிக்கையைக்கொண்டே சக மனிதனை ஏமாற்றி தான் எவ்வாறு சுகித்திருப்பது எனக் கண்டுகொண்டான்.

Wednesday, October 6, 2021

சுஜாதாவின் சொல்லுக்காக புனைபெயர் வைத்துக் கொண்டேன்: எழுத்தாளர் ஹரணியின் பேட்டி

க. அன்பழகன் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட எழுத்தாளர் ஹரணி மிக இளம்வயதிலிருந்தே எழுத தொடங்கிவிட்டார். தஞ்சாவூர் ஹரணி என்று சில நேரங்களில் எழுதும் இவர், ஹரிணி என்கிற தன் நண்பரின் குழந்தையின் வைணவ பெயரை சைவ பெயராக மாற்றி ஹரணி என வைத்துக் கொண்டார். அன்பழகன் என்பது கூட அவர் அப்பா, அப்போதைய தலைவர் க.அன்பழகன் போல சிறந்த அறிஞராக வேண்டி வைத்தது என்று கூறுவார். அவர் அப்பா அமைத்து கொடுத்த சிறு நூலகத்தின் உந்துதலால் அப்பாவின் விருப்பம்போலவே படித்து கல்லூரி ஆசிரியராகவும், எழுத்தாளராகவும் ஆனவர்.

கல்லூரி ஆசிரியர் பணிக்கு தினமும் தஞ்சையிலிருந்து சிதம்பரம் வரை காலையும் மாலையும் பேருந்தில் பல ஆண்டுகளாக பயணம் செய்திருக்கிறார். பிறகு ரயில் சேவை பரவலானதும் ரயிலில் அப்பயணத்தை தொடர்கிறார். அப்பேருந்து பயண அனுபவத்தை 'பேருந்து' எனும் நாவலாக எழுத அது அவரை பிரபலப்படுத்தியது. நீண்ட பேருந்து வாழ்க்கையின் அனுபவத்தை சொல்லும் நாவல், ஒரு பெரிய சமூக வளர்ச்சி வீழ்ச்சி மாற்றத்தை அந்நாவல் முன் நிறுத்துகிறது.

கவிதை, சிறுகதை, நாவல் என்று பல வகைமையில் எழுதியிருக்கும் அவர், ‘அப்பிராணி’ ‘சாலையைக் கடக்கும் நத்தைகள்’ போன்ற நாவல்களை எழுதியிருக்கிறார். உயிர்க்குடில் (1995), ஒவ்வொரு மழை நாளிலும் (2000), மறுபடியும் நதி வரும் (2002), வலை (2004), காலம் நின்றவர்கள் (2007), புரண்டுபடுக்கும் வாழ்க்கை (2011), செல்லாத நோட்டு (2012), அப்பா (2020) போன்ற சிறுகதை தொகுப்புகளை எழுதியிருக்கிறார். காந்தியும் குமரேசனும் (2015), மிட்டாய் வண்டி சிறுவர் தொகுப்பு (2019) போன்ற சிறார் கதைகளையும் எழுதியிருக்கிறார்.

தஞ்சை ப்ரகாஷுடன் நெருங்கிய நட்பு கொண்டவர், அவருடன் இருந்த மற்ற இலக்கிய நண்பர்களுடனும் நெருக்கமான நட்பை பேணிவருபவர். தஞ்சாவூர் கரந்தையில் வசிக்கும் அவருடனான ஒரு சிறு உரையாடல்.


Tuesday, May 5, 2020

சா.கந்தசாமியின் தக்கையின் மீது நான்கு கண்கள்



தெருவில் ஓடும் ஒரு குழந்தை தடுக்கிவிழுந்தால், ஐயோ பார்த்துவரகூடாதா தம்பி என தூக்கிவிடும் அப்பாக்கள், தன் பிள்ளை விழும்போது சனியனே பார்த்துவரமாட்டியா என போட்டு அடிப்பதை பார்க்கும்போது நிஜமாகவே அவர்களுக்கு பிள்ளைகள் மீது பாசmaa அல்லது வெறுப்பா எதை எடுத்துக் கொள்வதா என குழப்பம் ஏற்படுகிறது. இதிலிருக்கும் உளவியலை எளிதில் புரிந்துக் கொள்ள முடிவதில்லை.

Monday, May 4, 2020

அசோகமித்திரனின் எண்கள்


குழந்தை முதலில் பள்ளிக்கு சென்றதும் பெரிய வியப்பு கொள்வது எண்களையும் எழுத்துக்களையும் கண்டுதான். குறிப்பாக எண்களின் தொடர்ச்சியை காண்பதும் கூட்டுத்தொகையை கண்டடைவதும் அதற்கு மிகுந்த பரவசத்தை அளிக்கிறது. எல்லா பொருட்களையும் எண்ணிப் பார்க்கிறது. வீட்டில் இருக்கும் தூண்களின், கதவிலுள்ள கம்பிகளின், டப்பாவிலுள்ள பென்சில்களின் எண்ணிக்கையை கூட்டிக் கூட்டி மகிழ்கிறது.

Sunday, May 3, 2020

புதுமைப்பித்தனின் பால்வண்ணம் பிள்ளை



புதுமைப்பித்தனின் சிறுகதைகளை சின்ன பேப்பரில் எழுதிவிடலாம் என்று தோன்றுமளவிற்கு சிறியவை. மிளகு சிறுத்தாலும் காரம் கொள்ளாது என்ற வகை (கடுகு முன்பே சொல்லிவிட்டோமே). சிறுகதைகள் பொதுவாக அரைமணியில் படித்துவிடவேண்டும் என ஒரு விதி உண்டு. ஆனால் புதுமைபித்தனின் கதைகள் 5 நிமிடங்கள் போதும்.

Wednesday, April 29, 2020

ஜெயமோகனின் முதல் ஆறு


முதல்காதல் துளிர்க்குமிடம் எப்போதும் நினைவில் நிற்கும். அந்த இடத்தை கடக்கும்போது, பார்க்கும்போது நிகழும் வேதியியல் மாற்றத்தை முதல் வேதியியல் மாற்றத்தோடு நினைவு படுத்திக்கொள்ளமுடியும். ஆனால் முதற்காதலுக்கு முன்னாலும் பின்னாலும் நிகழ்பவைகள் முற்றிலும் வேறானவைகள். 

Tuesday, April 28, 2020

ஜெயமோகனின் பத்துலட்சம் காலடிகள்


சிறுசிறு கீற்று ஒளிகளின் வழியே முன்பு கண்ட இருள்சுரங்கத்தை நினைவிலிருந்து எடுத்துச் சொல்வது போன்றது பத்துலட்சம் காலடிகள் சிறுகதை அல்லது குறுநாவல். அப்படிதான் நினைக்கிறேன். ஓளச்சப்பன் அதுவும் குடியில் இருக்கும்போது தன் நினைவுகளில் இருந்து மீட்டு பலமுறை அசைப்போட்ட அல்லது ரகசியமாக சொன்ன ஒன்றை சொல்வது தான் கதை சாரம். அந்த கூட்டதில் கேட்டும் அரைதமிழ் எழுத்தாளன் போல நாமும் ஆர்வமாக இருக்கிறோம். ஓளசேப்பன் சொல்வது கேரளத்தில் இருந்த மாப்பிள்ளை முஸ்லீங்களை பற்றியது. அவர்களின் வாழ்க்கை முறை, கடல்கடந்துவந்த பயணம், இன்றைய  நிலை. ஆனால் கிருஸ்தவ, பிராமன, நாயர், முஸ்லீம், கம்யூனிஸ்ட் என்று எல்லோரை கிண்டலடிக்கிறார்கள்.

Monday, February 10, 2020

உலகின் முதன்மை விமரிசகன் நமக்கு அளிக்கும் செய்தி என்ன? - நட்பாஸ்


நண்பர் கே.ஜே. அசோக்குமார் 'நாவலை ஏன் விமர்சிக்க வேண்டும்,' என்று ஒரு பதிவு எழுதியிருக்கிறார்  (நாவலை ஏன் விமர்சிக்க வேண்டும்). கடந்த சில நாட்களாக அதைப் பற்றி அவ்வப்போது யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

சமஸ்கிருத வேர்ச்சொல் ஆராய்ச்சிக்கு எல்லாம் போகத் தெரியாது. தமிழில் ‘விமரிசை’ என்ற சொல் இருக்கிறது. ‘விமரிசையான வரவேற்பு தந்தார்கள்’ என்று சொன்னால், ‘கொண்டாடி வரவேற்றார்கள்,’ என்று எடுத்துக் கொள்கிறோம். ஆனால் விமரிசனம் என்று சொன்னால் மட்டும் எதிர்மறை விமரிசனம் என்று நினைக்கிறோம் (இணையத்தில் பெரும்பாலான விமரிசனங்கள் நல்லபடி பாராட்டிதான் வருகின்றன, நாம் எல்லாரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் தெரிந்தவர்களாய் போய் விட்டோம் என்பதால். அதனாலேயே எதிர்மறை விமரிசனம் ஒன்று வந்தால் தனிப்பட்ட பகை, காழ்ப்பு என்று மனம் இயல்பாகவே கணக்கு போட ஆரம்பித்து விடுகிறது).

Thursday, December 19, 2019

இடலாக்குடி ராசா - நாஞ்சில் நாடன் சிறுகதை வாசிப்பனுபவம்



உடை இருப்பிடத்திற்கு முன்னே உணவு என்னும் அடிப்படையான விஷயம் வந்துவிடுகிறது. ஒருவேளை உணவு என்பதே உலகத்தில் பலருக்கு மிகப்பெரிய செலவினமாக இருக்கிறது. ஆனால் வேறோரு பக்கத்தில் உணவை வீணாக கீழே கொட்டுவது நடக்கிறது. பலஇல்லங்களில் உணவு ஒரு ஆடம்பரம் தான். உணவகங்களின் வழியே நாம் அளிக்கும் பணம் அந்த உணவிற்கு பலமடங்கு அதிகம் செலுத்துகிறோம். திருமணங்களில் பல உணவு வகைகள் ஆடம்பரத்திற்கே சேர்க்கப்படுகின்றன. பல உணவுவகைகள் சாப்பிடப்படாமல் வீணாவதுதான் அதிகம். அந்த கெளரவம் நமக்கு தேவையாக இருக்கிறது. உணவை எவ்வளவு வீணாக்குகிறாரோ அவ்வளவு வசதி படைத்தவராகிறார்கள். உணவை மற்றவர்களுக்கு அளிப்பதில் இருக்கும் இன்பம்கூட கெளரவத்தில் இணைந்துவிடுகிறது. உணவை பெறுபவர் அதை கீழ்மையாக நினைக்கவேண்டியவராகிறார்.

Friday, December 6, 2019

நாற்காலி - கி.ராஜநாராயணன் சிறுகதை வாசிப்பனுபவம்

நாற்காலிகள் அதிகாரத்திற்கானவை என்கிற எண்ணம் நமக்கு எப்போதும் உண்டு. சிம்மாசனம், செங்கோல், அரியணை, போன்றவைகள் இதைத்தான் குறிக்கின்றன. நிலப்பிரப்புத்துவ மனநிலையில் இதைச் சொல்லும்போதே குடையையும் சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும். பண்டைய மரபில் வெண்கொற்றக்குடையாக இருந்தது பின்னாலும் ஒருவருக்கு பிடிக்கப்படும் குடையாகவும், பிறகு தனக்கே பிடித்துக் கொள்ளும் குடையாகவும் ஆனது அதிகாரத்தின் படிநிலைகள். நிலப்பிரபுத்துவ வாழ்வில் செருப்பு அணிந்ததும் அதிகாரத்தின் குறியீடுதான்.

Thursday, November 28, 2019

நாயனம் - ஆ.மாதவன் சிறுகதை வாசிப்பனுபவம்



சலிப்பில்லாத வாழ்க்கையில்லை. எவ்வளவுதான் உயர் எண்ணங்கள் கொண்டிருந்தாலும் ஒரு கட்டத்தில் சலிப்பு வந்தேவிடுகிறது. வேண்டாத பொருள் கைவிட்டு போகும்போது அதுகுறித்து கவலை கொள்வதில்லை, அது நம்மைவிட்டு செல்கிறதே என்கிற மகிழ்ச்சி உண்மையில் அடைவதில்லை. மாறாக சலிப்பை அடிநாக்கின் கசப்பைபோல உணர்கிறோம். இதுநாள்வரை பொறுத்திருந்ததின் பொருளின்மைதான் உண்மையில் அப்படியான சலிப்பு தோன்றுவதற்கு காரணம் என்றால் நம்பித்தான் ஆகவேண்டியிருக்கிறது.

Sunday, November 10, 2019

புற்றில் உறையும் பாம்புகள் - இராஜேந்திர சோழன் சிறுகதை வாசிப்பனுபவம்



புற்றில் உறையும் பாம்பு எதிர்ப்பாராத வேகத்தில் திருப்பி தாக்கும். புற்றிற்குள் இறங்கும் பாம்பு தலை உள்ளேயும் வால் வெளியேயும் இருப்பதனால் அதை எளிதில் பிடித்துவிடலாம் என நினைத்து வாலைப் பிடிக்கும் சமயத்தில் புற்று வாயில் அதன் ஒளிந்திருக்கும் தலையை வெளியே எடுத்து பிடிப்பவரை தாக்கும். உண்மையில் பாம்பு வளைந்து அந்த இடத்தில் நின்று காத்திருக்கும். பொதுவாக பெண்களை பாம்புகளுடன் ஒப்பிடுவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். பெண்கள் உண்மையில் வேறுவகையானவர்கள். ஆண்களின் சிந்தனையிலிருந்து முற்றிலும் எதிர் திசையில் செயல்படக்கூடியது. காமமும் அதன் மீதான பார்வைகளும் இருவருக்கும் பொதுவானதுதான் என்றாலும், வெளிப்பாடுகளில் இருக்கும் வேறுபாடு இருவரைப் பற்றி முற்றிலும் எதிர் திசையில் யோசிக்க வைக்கிறது.